vrijdag 21 oktober 2011

Vreten zal je

Mijn grootvader is een groot liefhebber van drank en eten en sinds mijn grootmoeder niet meer leeft, is het zijn favoriete tijdverdrijf. Eén keer om de twee maanden wil hij met mijn broer, mij en onze aanhang op restaurant gaan en goede kleinkinderen als wij zijn, gaan we natuurlijk graag mee (free drinks and food, hallo! *just kidding*). Het favoriete restaurant van "den bompa" is Cuveehoeve in Brecht.

Ongeveer een jaar geleden nam hij ons voor de eerste keer er mee naartoe. In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, en wij dus gezamenlijk aannamen, is dit geen brasserie maar best een chique zaak. Mijn broer en vriend voelden zich in hun jeansbroek redelijk underdressed. Ik had een jurk aan en een sjaal bij die ik over mijn schouders drapeerde en zo paste ik bij toeval perfect in het plaatje van de zaak.

Mijn schoonzus bestelde een "soleke", dat in de pan aan tafel werd gepresenteerd. In de pan, zo'n roestkleurige uit "den ouwe tijd", lag een volledige vis; schoonzus - geen al te grote eter - moest eens slikken en trok haar wenkbrauwen op. Nadat ze goedkeurend had geknikt, nam de ober de pan mee naar een grill in het midden van de zaal waar hij de vis op een bord schikte. Schoonzus slaakte opgelucht een zucht toen ze zag dat ze maar de helft van de inhoud van de pan had gekregen. Haar bord was bijna leeg - ze was zo ontzettend trots op zichzelf dat ze alles had opgekregen - toen de ober weer aan onze tafel verscheen met de pan in zijn handen. Of mevrouw nu al de rest van haar vis wilde hebben. Want ja, ook de andere helft van de pan was voor haar bestemd.

Enkele maanden geleden zaten we weer aan tafel in Cuveehoeve en deze keer kreeg mijn broer zijn eend à l'orange gepresenteerd in een pan. Hij had zijn bord bijna leeg en we waren herinneringen aan het ophalen aan het vorige bezoek en het "soleke" toen de ober aan onze tafel verscheen met een pan in zijn handen. Of meneer misschien de rest van de eend nog wilde opeten! Hilariteit alom natuurlijk.

Vanavond gaan we er weer eten. Schoonzus en ik liggen ons al de hele dag te verkneukelen over bovenstaande verhalen. En ja hoor, zij kiest weer voor het "soleke" - gebakken zeetong - en mijn broer gaat waarschijnlijk weer voor de eend. Ik zit al te schuddebuiken bij het vooruitzicht aan dat vreetfestijn.

Geen opmerkingen: