donderdag 1 september 2011

De aantrekkingskracht van een baby

Een baby eist niet alleen de aandacht van familie op, ook wildvreemden worden onhoudbaar aangetrokken tot een baby. Een simpele wandeling in de buurt gaat niet onopgemerkt voorbij en iedereen die passeert, werpt een blik in de kinderwagen. Anderen gaan zelfs nog een stapje verder en beginnen - ongevraagd - een babbeltje. Meestal gaat het over oudere vrouwen die ons zien komen aanlopen met de kinderwagen, trager beginnen te wandelen en wat dralen. Als we hen dan kruisen, draaien ze een halve toer om zodat ze in de kinderwagen kunnen kijken en beginnen dan een praatje, meestal met de woorden: "Amai, das nog een kleintje." Fier als we zijn, liepen we er de eerste keren in en vertelden direct het hele levensverhaal van Baby. Nu, na vier maanden nutteloze chitchat, herkennen we zulke babbelgrage individuen vanop tien meter en lopen we er met een boog van een diameter van twee meter omheen of blokkeren we het zicht op de kinderwagen. Zo hebben we al veel gepikeerde en teleurgestelde blikken mogen incasseren de laatste weken.

Ook gaan shoppen met Baby levert vreemde en vertederende taferelen op. Vaak heb je niet genoeg plaats in een kledingwinkel om met de kinderwagen te manoevreren. Dus laten we Baby soms vooraan in de winkel achter terwijl wij snel het aanbod bekijken. Telkens we ons omdraaien om naar de kinderwagen te kijken, staat er een andere vrouw over gebogen, lustig onverstaanbare woordjes kirrend in de veronderstelling dat toch niemand aan het kijken is. Het blijft een grappig fenomeen. Een enkele keer hebben we voorgehad dat een vrouw aan omstaanders begon te vragen of de baby van hen was, zij was er rotsvast van overtuigd dat iemand Baby had achtergelaten. Tuurlijk, en de boodschappen en luiertas krijg je er gratis en voor niets bij.

Als we op stap gaan met Baby krijgen we niet alleen vertederende opmerkingen te slikken. Vooral als je eens "anders doet dan normaal" is de commentaar niet te versmaden. Toen we begin juni aan zee gingen shoppen voor het ontbijt hadden we Baby meegenomen in zijn draagbuidel. Het is makkelijker dan te moeten wringen met een kinderwagen en je hebt je handen vrij; ideaal dus om snel een boodschap te doen. Lief liep trots met zijn buidel door de winkelstraat en werd door àlle voorbijgangers aangestaard alsof hij een ruimtewezen was. Een oudere vrouw becommentarieerde zelfs net luid genoeg dat we "dan toch beter de kinderwagen hadden genomen". Goede raad, we nemen hem niet van iedereen aan.

Sommige mensen hebben er dan weer een talent voor om het verkeerde moment uit te pikken om hun liefde voor baby's te tonen. Zo zaten we met een acht weken oude baby in de cafetaria van het ziekenhuis na een bezoekje aan de kinderarts. Nog niet helemaal gewend aan het nieuwe leven was ik luiers, melk én tutje vergeten; volgens Baby hét moment om zijn keel open te zetten. Lief, die zenuwachtig wordt als de aandacht op een vervelende manier op hem wordt gevestigd, siste dat ik mijn thee moest laten staan en dat we naar huis trokken. Hij plaatste Baby in zijn maxicosi en wilde de riempjes dichtdoen maar door zijn nervositeit en irritatie werd dat een geknoei. De dame aan het tafeltje naast ons had zich ondertussen al omgedraaid om naar Baby te kunnen kijken. En als er nu iets is wat Lief niet kan verdragen, dan is het wel dat ze op zijn vingers zitten te kijken als hij aan het knoeien is. De exacte woordenwisseling zal ik je besparen maar je kan er zeker van zijn dat de vrouw in kwestie Lief niet snel zal vergeten.

Eerlijk gezegd ben ik blij dat de aantrekkingskracht van Baby na vier maanden en drie dagen begint te tanen, zo kunnen we eindelijk nog eens ongestoord buiten komen. Na een hele week werken wil ik namelijk al mijn aandacht op Baby kunnen vestigen en niet op wildvreemden.

2 opmerkingen:

Noelle zei

Ik kan jouw lief heel goed begrijpen in je voorbeeld! Ik kan er niet goed tegen als mensen achterom gaan zitten kijken. Bemoei je met je eigen zaken mens! En mijn broer en schoonzusje hebben ook een tijdje last gehad van mensen die constant stoppen. En vooral AANRAKEN. Mijn schoonzusje werd daar panisch van dat wildvreemde mensen gewoon AAN haar dochter zitten. Dat kan toch ook niet? Ik zou ook gek worden. Glimlachen en doorlopen!

LilKim8 zei

Ik snap dat ook niet, wij volwassenen lopen toch ook niet constant wildvreemden aan te raken?! Ik doe dat niet bij andere baby's en vind het idd ook niet normaal als ze dat bij de mijne doen, het is geen stuk speelgoed dat iedereen eens mag vastnemen.