zondag 9 januari 2011

Breek de stilte

Zoooo, en dan ben je ineens vier maanden verder. Time flies by when you're having fun. Hoewel "fun" zou ik de afgelopen maanden niet echt willen noemen. Zo is het alweer bijna vier maanden geleden dat ik mijn tijgertje buiten liet voor een wandelingetje in de buurt en sindsdien heb ik hem niet meer teruggezien. Afgemaakt door een duivenmelker uit de buurt, vastgezet in een garage of tuinhuis, binnengehaald bij een lieve familie; de lijst mogelijkheden die door mijn hoofd spoken sindsdien is oneindig lang. Het enige wat ik nog kan denken, is dat ik in de buurt flyers had moeten uitdelen (het asiel en het cad heb ik gecontacteerd) maar daarin werd ik gehinderd door een andere kwaal.

En dan komen we bij de oplossing van het mysterie van de opspelende maag van een paar maanden geleden. De "onsteking" ging niet weg zoals de dokter had beloofd, ik werd energielozer met de dag en toen kwamen we bij de enige overblijvende oplossing: een zwangerschap. Jawel, ik die een hekel heb aan alles wat niet kan spreken of lopen tenzij het vier poten en haar over het hele lichaam heeft zal eind april een kleine man de wereld induwen, want ook dat geluk heb ik: hij ligt niet in stuit. Hip hip joy *insert sarcasme*

Tijdens de afgelopen vier maanden heb ik uiteraard regelmatig aan dit blog gedacht en dan vooral in de zin van: Hoe moet het verder? Ook hier hebben een paar mogelijkheden mijn hersenen lastiggevallen:

- Ik zou kunnen verder gaan op het élan dat ik bezig ben. Leuke blogs verzamelen en er kort iets over vertellen. Maar eerlijk gezegd vind ik dat niet echt bevredigend meer. Tuurlijk, mijn mapje "Interessante links" in mijn mailbox bevat nog bijna 500 links om met jullie te delen en er komen er elke maand nog een paar bij, het is niet dat ik de komende tijd zonder schrijfvoer kom te zitten. Maar het lijkt mij beter dat jullie Google eens leren raadplegen en zelf op de golven van het internet gaan verdwalen.

- Ik zou ook de persoonlijke kant kunnen opgaan en columns schrijven over mijn dagelijks leven. Niet dat er zo veel in gebeurt: als je al vijf jaar voor dezelfde baas werkt en al tien jaar dezelfde man naast je hebt liggen, kruipt de sleur er wel eens in. En daarbij, wie is er eigenlijk echt geïnteresseerd in mijn maatschappelijk onaanvaarde en onconventionele mening over mijn zwangerschap (nee, ik vind het écht geen voorrecht dat ik die kleine negen maand moet laten parasiteren op mijn lijf, eerder een bijna ondraaglijke last.), mijn irritatie als mensen mij feliciteren (ja, wij kunnen onveilige seks hebben op het verkeerde moment. Don't try it at home, hoor!), onze financiële toekomst (we gaan failliet, gegarandeerd. Heb je al eens gekeken wat zo'n kind nodig heeft en welke astronomische bedragen ze daar voor vragen?!) of mijn nachtmerries over de bevalling (ik ga inscheuren, tot beneden, zeker weten. En als top of the bill zal de gynaecologe alles dichtnaaien. Hoewel, dat laatste is misschien nog geen slecht idee.)? Roept u maar als u meer van dit wil.

- Ik zit al een hele tijd te twijfelen of ik een nagellakblog zou starten. Ik ben een nagellakjunk en ik heb best wat kleurtjes. Langs de andere kant heb ik nu wel geen geld om extra kleuren aan te kopen en je kan moeilijk op veertig swatches blijven teren. Ik zou er dan ook geen "gewoon" nagellakblog van maken maar er een twist aan geven. Maar is er eigenlijk nog wel plaats voor een extra nagellakblog? Volgens mij is de markt al best verzadigd.


Zo, ik denk dat ik voorlopig wel genoeg gezegd heb. Hoe lang de stilte deze keer gaat duren, kan ik niet op voorhand vertellen. Tot zolang laat ik jullie met een foto van mij, voor zij die mijn gelul liever niet lezen.



3 opmerkingen:

Christine zei

Je zou er ook een soort van miepig huisvrouwenblog van kunnen maken. Geschreven uit het perspectief van je baby. Mogelijke onderwerpen kunnen zijn:
- wat zit er in de luier?
- recepten voor babyhapjes
- reviews van Oprah uitzendingen
- 20 manieren om gratis producten te krijgen
- wat te doen bij luieruitslag
- doe-het-zelf-cursus inbakeren
- draagdoekknopen

Of je zou optie 2 kunnen kiezen, die lijkt me zelf het leukst ;)

/terug naar lurkstand/

Inge en Steffen zei

ouch, ja, dat is wel irritant natuurlijk.
Ik ben net Het Anti-kind boek aan het lezen, ik kan me dus volledig inleven in je situatie. Moest het mij overkomen, ik schiet iedereen de kop af die maar durft proficiat zeggen!

Anyways, nagellakblog mag zeker, leen gerust kleurtjes van mij, want ik koop en stockeer, en daar stopt het dan ook (zwakke nagels, maar de lakjes zijn zo mooi om naar te kijken...)

Good luck, alles valt wel op zijn pootjes, ben er zeker van

LilKim8 zei

@Christine: dat is ook nog wel een leuk idee, moet het dan ook in babytaal geschreven worden? :D Optie 2 lijkt mij ook het leukst maar of mensen het gaan appreciëren, is een andere kwestie.

@Inge en Steffen: het probleem is dat vooral mensen die mij niet goed kennen met gelukwensen afkomen en dan elke keer moeten uitleggen dat het een ongelukje was, is niet goed voor mijn imago :D

Mijn nagels zijn door de zwangerschap ook niet meer zo sterk maar dat weerhoudt me er niet van er geregeld wat nagellak op te smijten!