donderdag 29 april 2010

Rock That Snooker

Toen ik nog bij mijn grootouders woonde, keek mijn grootvader vaak naar het snooker. Als kind keek ik gefascineerd mee en ook nu kijk ik nog regelmatig samen met mijn vriend. Het snooker is aan de wekelijkse eettafel bij mijn grootvader nog vaak een gespreksonderwerp want ook mijn broer is een groot fan van de sport. Stephen Hendry, Steve Davis, John Higgins, Shaun Murphy, Ken Doherty, Graeme Dott zijn voor mij zeker geen onbekende namen. Alleen de jongere garde ken ik niet goed, aangezien ik nu veel minder kijk dan vroeger.

Maar als we het over snooker hebben, mogen we natuurlijk Ronnie O'Sullivan - The Rocket - niet vergeten. Ronnie is een fenomeen in het snooker. Hij is een opvliegend baasje en zit vaak verveeld voor zich uit te staren tijdens een wedstrijd, maar damn, kan die man snookeren! Hij pot ballen in een miliseconde, het lijkt wel alsof hij er niet bij nadenkt. In werkelijkheid staat hij in gedachten waarschijnlijk al vijf stappen verder. Mijn mond valt altijd open als ik hem zie spelen. Terwijl een andere speler soms minutenlang de tafel rondwandelt om de stoothoek en de ligging van de bal te bepalen, heeft de Ronnie de tafel al bijna leeggespeeld. Waanzinnig! Ik was dan ook een beetje teleurgesteld toen hij gisteren de handdoek in de ring gooide in de kwartfinale. Ok, hij had enkel nog kunnen winnen met een snooker (de witte bal zo neerleggen dat de tegenstander de volgende te potten bal niet kan raken) maar hij had zelfs geen zin meer om het te proberen. Daar kwam zijn karaktertje weer even bovendrijven.

Tijdens het WK van 1997 speelde Ronnie O'Sullivan de tafel leeg met een maximumbreak - een 147, dat houdt in dat je na elke rode bal de zwarte bal pot en daarna alle kleuren pot - in 5 minuten en 20 seconden, het absolute wereldrecord. Hieronder kan je het filmpje daarvan bekijken, enjoy!

woensdag 28 april 2010

Models talk

Een modellenleven heeft mij altijd zeer geïnteresseerd: het reizen, altijd nieuwe mensen leren kennen, knappe foto's van jezelf laten maken, trendy kleren dragen, mooi opgemaakt worden, de glitter, de glamour ... Klinkt toch aanlokkelijk?! Helaas is mijn lijf te kort, mijn heupen te breed en mijn neus te groot. Ik ben er snel overgeraakt dat een modellenleven niet voor mij zal zijn maar ik vind het nog altijd leuk om modellen te volgen. Onlangs vond ik twee leuke blogs:


Koji ken je misschien wel als model in de zesde reeks van Project Runway. Daarnaast is ze ook muzikante en actrice. Op haar blog kan je lezen wat haar bezighoudt. Ik vind het ook fijn om te zien dat ze om het milieu en dieren geeft; het is zeker geen oppervlakkig blog.



De engelstalige blog van een 21-jarige landgenoot die in New York woont en als model werkt. En wat ook goed is meegenomen voor de dames, regelrechte eyecandy! Hij schrijft over zijn leven als model, het is een meer persoonlijk blog. Zijn uitroep "OMGucci" vind ik zowel hilarisch als origineel, misschien een ideetje voor de atheïsten onder ons...

Veel leesplezier!

vrijdag 23 april 2010

Magnus

Tom Barman is voornamelijk bekend van zijn groep dEUS. Enkele jaren geleden werkte hij samen met CJ Bolland onder de naam Magnus. Ze brachten één cd - The Body Gave You Everything - uit met heerlijke songs met een meer dansbare sound dan we van dEUS gewend zijn. O.a. Zohra en Mauro Pawlowski werkten mee aan de cd. Mijn vriend en ik hebben die cd echt grijs gedraaid, zo geweldig vonden we hem. Nu is Tom Barman weer de studio ingedoken met o.a. De Jeugd van Tegenwoordig voor een tweede cd. Hoog tijd dus om eens een paar oude nummers op mijn blog te smijten. Mijn vriend liet me gisteren deze clips zien en ik vind ze prachtig!

Dit filmpje is hilarisch! Het is opgenomen in Antwerpen in de buurt van de Rooseveltplaats. Het duurde even voor ik besefte dat ze staan te dansen op het terras van studentencafé Alma (bestaat dat nog?!). Tom Barman met blond haar heeft me zeker tien minuten doen gieren van het lachen.

French Movies is één van mijn favorieten van de cd en ik vind de clip heel toepasselijk. Heel mooi en stijlvol in zwart-wit met subtiele humor (ik ging neer bij "Le 'soft foot shuffle'").

woensdag 21 april 2010

Pasta en Vino

Ik ga ongelooflijk graag eten. Wat is er nou leuker dan bediend worden op je wenken en op je luie kont kunnen genieten van een heerlijk hapje en drankje?!

Dit weekend was mijn vriend jarig en we besloten een nieuw concept in Antwerpen te gaan checken. Op de hoek van de Pelgrimsstraat en de Oude Korenmarkt vind je nl. Pasta-Hippo-Vino, een pastarestaurant dat origineel is door zijn wijnbar.

Het gezellig donkerbruine interieur met het gifgroene barmeubel nodigt je uit om binnen te stappen in de bar. Als je doorloopt, kom je op je rechterkant een gang tegen die je naar het restaurant voert. Het was zaterdagavond, dus steendruk. We lieten onze reservatie achter bij de baliejuffrouw - voor twee personen namen ze nl. geen telefonische reservatie aan - en we zetten ons terug in de bar waar we alvast een aperitiefje namen. De bar doet denken aan een Parijse kroeg en een dj versterkte dat gevoel nog door loungemuziek à la Saint Germain des Près Café te draaien. Hoewel het in het begin vreemd was om het aperitief niet aan tafel te nuttigen, beviel deze werkwijze me achteraf bekeken wel.

Na ongeveer drie kwartier - en twee cava's *hik* - werden we door de baliejuffrouw opgehaald en konden we aan tafel. Zoals de naam van het restaurant al doet vermoeden, kan je enkel pasta's eten. Als voorgerecht nam mijn vriend het geroosterd brood met huisgemaakte tapenades en ik koos een zoete peper gevuld met olijventapenade en belegd met ansjovis. Ons hoofdgerecht bestond uit spinazierolletjes met een overheerlijke parmesansaus en een tagliatelle met San Danieleham, vijgen (welgeteld één in vier gesneden, de enige tegenvaller van de avond) en een saus van roomboter. Om je vingers bij af te likken!

En dan de wijnbar. In de bar en in het restaurant bevindt zich een muur waarin flessen wijn achter glas staan uitgestald. Je koopt een soort kredietkaart met 30€ of 50€ krediet en kan dat bedrag opkopen aan de wijn. Je steekt de kredietkaart in een gleuf, kiest een wijntje uit en geeft aan of je een proefglas (3cl), een half glas (8cl) of een vol glas (16cl) wil. Elke wijn heeft zijn eigen prijs en natuurlijk geldt hetzelfde voor elk soort glas. Zo kan je de hele avond dezelfde wijn drinken of alle 32 wijnen uitproberen; het is maar wat je zelf wil.

Ik vind dit een origineel concept en heb echt genoten van het diner; dit is een echte aanrader!
Kende jij Pasta-Hippo-Vino al?

vrijdag 16 april 2010

Lakjesverslaving

Ik ben helemaal verslaafd aan nagellak. Er gaat geen dag voorbij dat ik zonder gelakte nagels rondloop en elke drie, vier dagen geef ik mijn nagels een nieuw kleurtje. Hoewel ik vorig jaar al een hele lading nagellak had gekocht en mijn lakjesdoos helemaal vol zat, kon ik mij toch niet inhouden toen ik ein-de-lijk de Prism-collectie van Nubar vond op eBay. Twee weken later lag dit op mijn deurmat:


Absolute, Price, Gem (swatch) en Spark


Op de achtergrond zie je ook nog Van D'go, Jade is the new Black en Meet me on the Star Ferry. Niet op de foto: Lucky Lavender

Ik heb de lakjes gekocht bij Nailpolish Elegance en betaalde net geen 10$ per lakje. De verzendkosten moet je navragen, voor acht lakjes betaalde ik net geen 20$.

woensdag 14 april 2010

Hiep Hiep Hoera voor Britney Spears

Terwijl anderen zich laten Nip/Tucken als een gek tonen anderen dan weer hun ware gelaat, letterlijk. Britney Spears was het beu om onrealistische foto's van zichzelf in de media tegen te komen en gaf Candies toestemming om niet-gephotoshopte foto's van hun laatste reclamecampagne te verspreiden. Het resultaat is een ietwat molligere Britney met borsten en billen en een onzuivere huid. Een vrouw zoals 90% van de vrouwen er uitziet. Driewerf hoera voor Britney!

Bron: HLN

Ik vind het resultaat prachtig! Het is tenminste realistisch en voor veel vrouwen een hart onder de riem om te weten dat sterren ook niet perfect zijn. En daarbij, ze heeft nog altijd wel een prachtig lichaam! Niet meer zo strak als tien jaar geleden maar dat kan ook helemaal niet. Je mag niet vergeten dat ze twee kinderen heeft gebaard.
Wat vinden jullie van haar actie?

dinsdag 13 april 2010

Heidi Montag, de resultaten

Enkele maanden geleden was Heidi Montag een hot beauty-item. De reden daarvoor? De 23-jarige schone (dat is natuurlijk een kwestie van smaak...) heeft op één dag tijd 10 (!) plastische ingrepen laten uitvoeren. Tien ingrepen op die leeftijd?! Zot zijn doet geen zeer, zullen we maar denken. We hebben er lang op moeten wachten maar eindelijk kunnen we het resultaat bewonderen *kuchkuch* Make sure dat je op je kont zit want dit is echt wereldschokkend.

Klik op de foto voor de grotere versie - als je daar nood aan hebt

Ja, wat moet je hier op zeggen?! Eerlijk is eerlijk, voor die slanke heupen zou ik een moord begaan maar er een liposuctie op laten uitvoeren, gaat me toch net een stap te ver. Er zijn andere manieren om je lichaam in shape te krijgen.

Die tieten, jawadde, die zijn echt niet in proportie. Het is gewoonweg lelijk. Ze lijken wel op haar lijfje geplakt en je kan van ver zien dat ze fake zijn.

In haar gezicht ziet ze er uit als een combinatie van Frankenstein en Joyce Wildenstein, afgrijselijk. Ze ziet er helemaal geen 23 uit, ze ziet er niet beter uit, het is gewoon te erg voor woorden.

Meer foto's kan je hier bekijken - moest je nog zin hebben - tevens de bron van bovenstaande foto.

Wat vinden jullie? Geslaagd of big FAIL?

Black cats

Lang geleden liet ik jullie kennismaken met mijn geliefde poezen. Ik heb vorige week snel een paar foto's genomen van mijn oudste en zwartste kat. T. houdt helemaal niet van de camera, integenstelling tot zijn vrouwelijke tegenhanger K., deze foto's zijn dus een echt unicum!




Op de achtergrond zie je ook nog M., mijn tijgertje.

Hoewel we ook een tijger heb rondlopen, vind ik zwarte katten het mooist. Ze stralen iets speciaals uit, of misschien heeft het wel te maken met het stigma van "beheksing" dat ze meedragen. Ik ben er in ieder geval dol op! Ik heb in de oude virtuele trommel nog een paar leuke foto's gevonden van mijn zwartjes, die wil ik jullie niet onthouden.




Show me some love!








Cat in the Box


Toen ze net bij ons was, kroop K. het liefst in bomen en dozen.

Gelukkig ben ik niet bijgelovig met mijn twee zwarte katten en huisnummer 13 ;-)
Hebben jullie huisdieren? Wat vinden jullie van zwarte katten?

zondag 11 april 2010

London in 22 uur

Drie weken geleden trokken mijn moeder en ik naar London. Mama wilde al lang naar de musical Oliver! gaan kijken en als medemusicalliefhebber heb ik mij opgeofferd om mee te gaan. We vertrokken zaterdagmiddag in Brussel en zondagavond om 17u waren we alweer thuis. In tussentijd zijn we snel gaan shoppen in Oxford Street, hebben we sushi on the go gegeten, zijn we de musical gaan bekijken en zijn we zondagochtend naar Camden Town gewandeld. Een impressie van London in 22u.

































Dit vond ik zo ontzettend origineel: een sushisupermarkt. Ik heb ff ingezoomd op de lekkernijen die je er kon vinden.





vrijdag 2 april 2010

Gordon Ramsay stelt "Wereldgerechten" voor in Amsterdam

Wie mij kent, weet dat ik een liefhebber van Gordon Ramsay ben. Toen mijn collega me vertelde dat hij naar een liveshow van de beste man ging kijken, zag ik groen van jaloezie. Een andere collega echter had nog geen kompaan gevonden voor de avond en na een subtiele hint van de eerste ("Neem Kim toch mee") mocht ik afgelopen maandag afzakken naar de Theater Fabriek in Amsterdam! We zaten op de dertiende rij, niet dicht genoeg om Gordons zweet te ruiken maar wel dicht genoeg om de heerlijke kookgeuren te kunnen opvangen. Hier het verslag mét beeldmateriaal!



Koken on stage
In de tot een theater omgebouwde fabriek aan Czaar Peterstraat werden we verwelkomd door Chimene van Oosterhout. Als host van dienst praatte zij de avond aan elkaar, voor zover dat mogelijk is want Gordon Ramsay bleek al snel een echte spraakwaterval te zijn. Op podium stond een volledige keuken opgesteld met wasbak, keramische platen en drie ovens. Aan weerszijden van de keuken zaten acht gelukkige wedstrijdwinnaars, zij mochten letterlijk op Gordons vingers staan kijken. Zij hadden ook nog het lekkere voorrecht om de gerechten die Gordon Ramsay bereidde te mogen opeten.



Komisch talent
We ontdekten al snel dat Gordon Ramsay over komisch talent en relativeringsvermogen beschikt. Voor hij de keuken in dook, beloofde hij ons dat er niet geroepen zou worden, dat doet hij alleen als er "nietsnutten in de keuken staan". Zijn eigen hulpje Stuart een nietsnut noemen, zou hem wel eens zuur kunnen opbreken, en dus hield hij zoals beloofd zijn stem de hele avond gedempt. Enkel de cameraman die na herhaaldelijke vraag van Gordon Ramsay om even de inhoud van de pan te filmen nog altijd zijn gezicht aan het filmen was, moest het even ontgelden maar daar konden we alleen maar om lachen.



Wie echter steeds groener begon te lachen naarmate de avond vorderde, was Robert Jensen. Hij had 's ochtends een interview gehad met Gordon Ramsay en had naar verluidt "been cracking my balls". Hij kreeg in de loop van de show dan ook een koekje van eigen deeg, tot groot jolijt van het publiek.

Ook ik, als enige Belg in de zaal, kreeg het te verduren toen hij Wales de appendix van Engeland noemde en die situatie vergeleek met Nederland en België.

Wereldgerechten
Tussen het kletsen en grappen door maakte Gordon Ramsay ook tijd om een volledig diner in elkaar te boksen. In minder dan drie kwartier tijd maakte hij een soepje van schelpen met aardappel en pancetta, lamskroontje met een korst van broodkruimels en ratatouille van aubergine, courgette en kerstomaatjes en als dessert een tartatin. Met de tartatin speelde hij echter vals: omdat er niet genoeg tijd was om die te bakken, had hij er al twee klaargemaakten in de oven staan. Eén daarvan was voor de winnaars op podium, de andere ging naar een zieke man die op zijn brancard naar de Theater Fabriek was gekomen. En zo toonde Gordon Ramsay dat er onder zijn bullebakkenimago ook een klein hartje schuil gaat.



Let's get personal
Na het bereiden van de maaltijd mochten er vragen worden gesteld door het publiek. We kwamen te weten dat voetbal, naast koken, zijn grote passie is en dat India één van zijn favoriete landen is. Een eigen, sterke visie en het lef om buiten je grenzen te stappen, beschouwt Gordon Ramsay als de belangrijkste kwaliteiten voor een kok.



De show duurde in totaal bijna anderhalf uur en leerde me dat Gordon Ramsay diep van binnen een klein hartje heeft en dat, als zijn restaurants failliet gaan, hij nog altijd een carrière als stand-up comedian kan beginnen.