dinsdag 8 december 2009

Just A Thought

Als je stopt met het najagen van je dromen, kan je evengoed stoppen met leven.

Ik droom al sinds ik een klein mieke ben van een carrière als schrijfster, nou ja auteur (schrijver ben je vanaf dat je verhalen enzo schrijft, al is het maar voor jezelf, auteur ben je als je verhalen worden uitgegeven/gepubliceerd). Ondanks dat ik volgend jaar al 30 jaar word, ben ik niet van plan die droom op te bergen; integendeel, ik zal er alles aan doen om mijn droom te kunnen verwezenlijken. Ook al is er een grote kans dat ik nooit een boek zal uitgeven, wil ik niet opgeven. Het laatste wat ik wil, is op mijn sterfbed denken: "Wat als ik het toch geprobeerd had?"

Mijn vriend heeft grote moeite om die droom te begrijpen. Hij snapt echt niet dat ik naast mijn job nog moeite wil doen om een andere job, die er eigenlijk nog geen is, uit te voeren. Voor hem bestaat het leven uit geld verdienen, dat geld uitgeven, wat plezier maken en zijn grootste droom is mij de hele dag n... euh knuffelen. Er bestaan dus geen grotere tegenpolen als wij en ik heb me er na al die jaren bij neergelegd dat hij allesbehalve ambitieus is. De zin die ik dan ook het vaakst te horen krijg thuis, is: "Stop daar toch eens mee, doe daar toch geen moeite meer voor." En daar kan ik razend van worden want als ik mijn grootste droom moet opgeven, kan ik imo evengoed ineens sterven.

Ik ben benieuwd hoe jullie over mijn stelling denken.

4 opmerkingen:

Lisha zei

Misschien is het zijn ambitie om zoveel mogelijk tijd samen door te brengen en is hij jaloers op de tijd die je steekt in je schrijven? Maar als dat jouw ding is , dan is dat jouw ding. Je bent niet aan het dromen , Kim. Je bent aan het werken! Het gaat niet uit de lucht komen vallen - dat zal hij wel begrijpen.

Zelfs al komt er niets van - dan heb je toch gedaan wat je graag doet en dat is schrijven. Zolang je je niet blindstaart op wat-er-(nog)-niet-is en nooit of te nimmer vergeet wat je al hebt , wat is er dan aan de hand?

Geef hem gewoon eens een dikke knuffel (whahaha - "n... knuffelen") en vertel hem de feiten. Hij heeft er maar mee te leren leven.

Ioni zei

Ik vind sterven een beetje overdreven.

Ik denk altijd dat als iemand iets persé wil doen in zijn leven, diegene dan ook moet beginnen. Niet er over praten wat je gaat doen, maar gewoon DOEN.

Ambitie hebben is goed maar je ambitie uitvoeren is beter vind ik.

Maar als je het geprobeerd hebt en het niet lukt, dan vind ik ook dat je je ambities moet bij stellen. Ik kan bijvoorbeeld wel groot zangeres willen worden, maar ik heb dat talent nou eenmaal niet en zal mee daar bij neer moeten leggen.

beitjuh zei

Dit heeft mijn vriend ook heel erg. Hij wil voordat hij sterft nog een een mooi prentenboek getekend hebben. Hij zoekt alleen nog een leuk verhaal erbij :) hahahaha iets voor jou?

LilKim8 zei

@Lisha: Hij is idd wel iemand die verwacht dat wij veel tijd samen doorbrengen. Wij zijn nu 8.5 jaar samen en wij brengen nog 90% van onze vrije tijd samen door, ik vind dat véél als je al zolang samen bent. Daarom vind ik het van hem ook overdreven als hij begint te zagen omdat ik wil schrijven en hij gewoon samen een filmpje wil kijken bv.

Het grote probleem is ook dat ik veel langere werkdagen heb dan hem; dus mijn vrije tijd is altijd ook zijn vrije tijd. En ik wil een groot deel van mijn vrije tijd aan het schrijven besteden. Het is moeilijk om een goede balans te vinden voor ons beiden maar ik ga het schrijven zeker niet laten vallen voor hem en dat heb ik hem al vaak duidelijk gemaakt.

Hij zegt altijd dat hij respect gaat krijgen voor mijn droom als ik betaalde opdrachten schrijf maar zoals je zegt dat komt niet uit de lucht vallen. Hij begrijpt dat wel maar hij wil het niet onder ogen zien dat dat voor mij ook geldt.

@Ioni: jammer dat overdrijven geen vak was tijdens mijn schooltijd, ik had altijd geslaagd geweest ;) Sterven is miss wat sterk uitgedrukt maar ik vind het leven maar weinig waard als je je dromen niet kan/mag waarmaken. Ik heb altijd het gevoel dat mensen zoiets hebben van: jaja, je bent nu volwassen, tis goed met je dromen, ga gewoon werken elke dag en zeur niet. En dat vind ik jammer, dat mensen niet meer (mogen) verwachten van het leven. Ik ben altijd wel redelijk fatalistisch ingesteld geweest, tijdens mijn puberteit worstelde ik heel erg met de vraag wat wij hier op aarde doen, want op het einde sterf je toch. Dus ik denk dat mijn overdreven uitspraak daar uit voortkomt.

Ik bén druk bezig met het uitvoeren van mijn ambitie hoor, in de vorm van blogs, columns, artikels, NaNo. Alleen de grootste droom - een boek - is nog niet afgeraakt. Moest ik na al het mogelijke gedaan te hebben absoluut geen uitgever vinden, dan zal ik idd mijn ambitie om auteur te worden bijschaven maar schrijfster zal ik altijd blijven. Het is ook een passie en die zal ik nooit opzij schuiven. Ik heb dat de eerste twee jaar van onze relatie gedaan en ik werd er niet gelukkiger van. Dat lijkt me ook niet de bedoeling van het leven.

@beitjuh: hahaha, dat zou een mooie samenwerking kunnen opleveren. Ik denk alleen dat ik geen prentboekverhalen schrijf. Ik hoop dat je vriend zijn droom kan verwezenlijken.